Labrador Retriever : Rubik

Podgryzanie rąk

Ten tekst powstał specjalnie dla młodziutkiej bernenki Aishy. Na początku powiedzmy jasno, że podgryzanie rąk przez szczeniaka jest naturalne. Młody pies postępuje z ręką człowieka tak samo jak ze swoimi braćmi i siostrami z miotu. I dopóki psu nie wyrosną stałe zęby, jest to zachowanie całkowicie naturalne, a z wiekiem z reguły mija. Ale jeżeli pies ukończy 3 miesiące życia i dalej podgryza, powinien to być sygnał, że próbuje dominować i coś trzeba z tym zrobić.

Największy błąd ze strony właścicieli to karcenie szczeniaka. Z doświadczenia z Rubikiem wiemy, że karcenie prowadzi tylko do strachu i frustracji, a nie na tym nam przecież zależy. Karcenie w sytuacji gdy szczeniak podgryza ręce nie przynosi żadnego efektu głównie dla tego, że w jego pojęciu on nie robi nic złego. Najwłaściwszą reakcją, która powodowała natychmiastowe uwolnienie ręki z ostrych mlecznych kiełków Rubika w takiej sytuacji było piszczenie lub głośne udawanie, że nas to po prostu boli.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że podgryzanie to także sposób, w jaki szczeniaki bawią się z sobą. Szczeniak nie powinien jednak traktować nas jak swoich współbraci, nawet pod pretekstem najlepszej zabawy, mogłoby to w przyszłości prowadzić do jego dominacji. Niestety, gdy słodziutki szczeniulek szarpie za nogawki, dłonie lub gryzie buty właściciele najczęściej nie reagują. Rubikowi zawsze próbowaliśmy głośno pisnąć w takiej sytuacji, mniej więcej tak jak on, gdy za mocno uszczypnąłby go inny szczeniak z miotu. Rubik pojął w mig, gdzie jest granica zabawy w podgryzanie.

Innym problemem jest podgryzanie mebli, dywanów czy innych przedmiotów. Zachowanie to zazwyczaj wynika z braku ruchu i zajęcia, a najczęściej jest niestety sposobem na odreagowanie stresu spowodowanego samotnością. Mylnie pokutuje w społeczeństwie przekonanie, że to normalne i wynika ze swędzenia dziąseł podczas ząbkowania. To nie prawda. Najprościej w takiej sytuacji zwiększyć dawkę ruchu i odwracać uwagę psiaka, np. zostawiając mu w domu dużo zabawek, gryzaków i skór do gryzienia. Tych ostatnich Rubik miał zawsze pod dostatkiem. I na koniec powtórzę, że karcenie za podgryzanie na nic się nie zda, a co najwyżej utrwali u psa negatywne skojarzenia z gryzionym przedmiotem i może zachęcić go do dalszego niszczenia.

A to właśnie mała podgryzająca Aisha